Olayı direkt anlatmaya başlıyorum.Diyarbakır Sultan Sofrası diye bir restorant vardı eskiden; orası şimdi kapanmış ve bugünlerde bir Kermes yapılıyor.Biz de bu okul çıkışı oraya uğradık.Yedik içtik oohh =P İşte en sonunda oradan ayrılma vakti geldi.Ben tabii hiç doymadığım için bi yandan yiyip bi yandan da merdivenlerden inmeye çalışıyordum ama Ayşe'yle Hilal önümden ilerliyordu.Bir ara tam önüme çocuğuyla bir kadın çıktı ve zaten düşük olan hızımı 0'ladılar.O sırada Ayşe'yle Hilal'in tam karşıda beliren bir merdivenden indiklerini gördüm.(sırtları dönüktü yani) Tam bunları takip edeyim derken, bizimkilerin aslında tam tersi bir istikametteki merdivenden aşağı indiklerini, benimse sadece bir aynanın yansımasına tav olduğum ortaya çıktı.Onların sağa dönüp de aşağı indiklerini karşımdaki ayna yüzünden anlamayan ben, az daha karşımdaki aynadan aşağı inmeye çalışacaktım.Bu aralar Leyla'laştım.Evet.XD
2 yorum:
bizm de senin yaşadıklarından hiç haberimiz yok.öle önden önden gidioruz...yalnız mantık olarak anlaman lazımdı.bn olsam çıkarken öle bi yoldan gelmediğimi düşünür ve hmn onun ayna olduğunu anlardım...bn inene kadar öle bi yol açacak halleri yok ya :D o bi anlık bişe tabi ki ama çok komik bi durum kabul etmek lazım
bu olayı kime anlatsam aynaya çarpıp çarpmadığımı merak ediyo.
Çarpmadım.O kadar da değil XD
Yorum Gönder